Οδηγός δράσης: επιλέξτε αντιβιοτικά κατά της ακμής στο πρόσωπο και το σώμα

Η ακμή, η οποία μπορεί να παραμορφώσει την εμφάνιση ενός ατόμου οποιασδήποτε ηλικίας, είναι συνήθως το αποτέλεσμα των αποτυχιών που διαταράσσουν το έργο διαφόρων συστημάτων του ανθρώπινου σώματος. Λόγω της πολυπλοκότητας αυτής της δερματολογικής ασθένειας, λόγω των μεμονωμένων χαρακτηριστικών του δέρματος, διαφορετικών αιτιών και μηχανισμών εμφάνισης, υπάρχουν αρκετές ταξινομήσεις που καλύπτουν ολόκληρη την ποικιλία των εξωτερικών εκδηλώσεων.

Αντιβιοτικά στη θεραπεία της νόσου

Τα αντιβιοτικά για την ακμή μπορούν να είναι:

  • Εξωτερικά, εφαρμοσμένα ή τοπικά - σε κάθε σπυράκι ξεχωριστά, ή στην επιφάνεια του δέρματος ολόκληρης της περιοχής που έχει προσβληθεί από ακμή.
  • Σύστημα, κατάποση και συνεπώς ενεργώντας σε ολόκληρο το σώμα ως σύνολο. Με την από του στόματος (μέσω του στόματος) λήψη αντιβιοτικών από την ακμή σε χάπια μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στο στομάχι, έτσι συχνά εισάγονται στο σώμα παρεντερικά (υποδόρια, ενδομυϊκά ή ενδοφλεβίως).

Παρασκευάσματα τετρακυκλίνης

Τα αντιβιοτικά τετρακυκλίνης για ακμή για οποιοδήποτε τύπο δέρματος, που αντιπροσωπεύεται από τετρακυκλίνη, μινοκυκλίνη και δοξυκυκλίνη, χρησιμοποιούνται ως φάρμακα πρώτης επιλογής και έχουν:

  • υψηλά επίπεδα αντιβακτηριακών επιδράσεων κατά της ακμής των προπιοβακτηρίων,
  • εξαιρετικοί ρυθμοί απορρόφησης όταν λαμβάνονται από το στόμα.
  • εξαιρετική διαλυτότητα στα λιπίδια, επιτρέποντας στο φάρμακο να φτάσει εύκολα στους σμηγματογόνους αδένες.
  • ταχεία συσσώρευση της δραστικής ουσίας στις δομές των σμηγματογόνων αδένων.

Στη θεραπεία της ακμής, οι τετρακυκλίνες συνήθως συνταγογραφούνται σε μακρά (από δύο έως τέσσερις μήνες) μαθήματα σε χαμηλή δόση. Αυτή η τακτική βοηθά να αποκλεισθεί μόνο η σύνθεση των βακτηριακών ενζύμων - λιπασών - στην ακμή των προπιοβακτηρίων, χωρίς να σταματήσει η ανάπτυξή τους. Ωστόσο, αυτό είναι αρκετό για να μειωθεί σημαντικά η φλεγμονώδης διαδικασία στους σμηγματογόνους αδένες.

Οι τετρακυκλίνες χαμηλής δόσης δεν αποτελούν ποτέ την αιτία της εντερικής δυσβολίας, είναι καλά ανεκτές από τους ασθενείς και συνοδεύονται από ελάχιστες παρενέργειες, ενώ παίρνουν συνηθισμένες θεραπευτικές δόσεις, υπάρχει συχνά μια ολόκληρη ομάδα ανεπιθύμητων αντιδράσεων που εκδηλώνεται στην εμφάνιση:

  • γαστρεντερικές διαταραχές (με μορφή εμετού και ναυτίας, τοξικές επιδράσεις στο πάγκρεας και το ήπαρ, διάρροια, ερεθισμός του εντέρου και του στομάχου, δυσθυμία).
  • ασταθές βάδισμα;
  • ζάλη;
  • φωτοευαισθητοποίηση - υπερευαισθησία στις υπεριώδεις ακτίνες.
  • αλλοιωμένο (συνήθως κιτρινωπό) χρώμα των δοντιών στα παιδιά.
  • τοξικές επιδράσεις στους νεφρούς.
  • διαταραχές σχηματισμού δοντιών και οστικού ιστού.

Δεδομένης της αυξημένης φωτοευαισθητοποίησης, κατά τη διάρκεια της πρόσληψης τετρακυκλίνης και για πέντε ημέρες μετά το τέλος της θεραπείας, είναι απαραίτητο να εγκαταλειφθεί:

  • επισκέψεις στην παραλία και στο σολάριουμ.
  • λέιζερ και φωτοθεραπεία.

Ταυτόχρονα με φάρμακα της σειράς τετρακυκλίνης δεν μπορούν να ληφθούν:

  • αντιδιαβητικοί παράγοντες.
  • ορμονικά αντισυλληπτικά ·
  • συστηματικά ρετινοειδή.
  • αντισπασμωδικά και ψυχοτρόπα φάρμακα.

Το πιο δημοφιλές φάρμακο σε αυτή την κατηγορία είναι «δοξυκυκλίνη», με μια σειρά από συνώνυμα: «Medomitsin», «Vibramitsin», «JUnidoks Soljutab». κάψουλες και δισκία δοξυκυκλίνη θα πρέπει να λαμβάνεται μία φορά την ημέρα μετά από ένα γεύμα. Τυπική ημερήσια δόση - 50 mg. Μέγιστη - 100 mg.

Σε αντίθεση με την τετρακυκλίνη, σπάνια γίνεται ο ένοχος των γαστρεντερικών διαταραχών. Η αποτελεσματικότητα των χαμηλών δόσεων δοξυκυκλίνης στη θεραπεία της ακμής βρίσκεται υπό διερεύνηση.

Κατά τη διάρκεια του πειράματος αποδείχθηκε ότι η λήψη 20 mg δοξυκυκλίνης ημερησίως μετά την ολοκλήρωση της θεραπευτικής πορείας οκτώ εβδομάδων με ημερήσια δόση 50-100 mg συνέβαλε στη διατήρηση της επιτευχθείσας θετικής επίδρασης.

Χρήση μακρολίδων

Τα συστημικά αντιβιοτικά για την ακμή στο πρόσωπο, τα οποία ανήκουν στην κατηγορία των μακρολιδών, αντιπροσωπεύονται από ερυθρομυκίνη και βιλοπραφένιο (ψωμομυκίνη).

Ερυθρομυκίνη

Οι κάψουλες και τα δισκία ερυθρομυκίνης, το μόνο συστηματικό αντιβιοτικό που εγκρίθηκε για τη θεραπεία εγκύων, λαμβάνονται τρεις έως τέσσερις φορές την ημέρα, είτε μία ώρα πριν από τα γεύματα είτε δύο ώρες αργότερα. Η μέγιστη ημερήσια δόση είναι 1000 mg.

Το κύριο μειονέκτημα της ερυθρομυκίνης είναι η ταχεία προσαρμογή της παθογόνου μικροχλωρίδας σε αυτήν.

Στη θεραπεία των ήπιων μορφών ακμής, χρησιμοποιείται συχνότερα εξωτερικά:

  • σε συνδυασμό με το υπεροξείδιο του βενζοϋλίου, τον ψευδάργυρο και τα ρετινοειδή.
  • στη σύνθεση 1% ελιάς ερυθρομυκίνης, που χρησιμοποιείται μαζί με έναν αριθμό εξωτερικών συστηματικών παρασκευασμάτων που περιέχουν κλινδαμυκίνη: με καθρέφτη, dalacin, clindovit,
  • σε τελειώσει συνδυασμένα φάρμακα: διάλυμα «Zener» (που περιέχει ψευδάργυρο και ερυθρομυκίνη) και τζελ «Benzamitsin» (που περιέχει ερυθρομυκίνη, βενζοϋλο-υπεροξείδιο, και το αλκοόλ) και «Izotreksin» (τύπος του αποτελείται από ένα συνδυασμό της ερυθρομυκίνης και ισοτρετινοΐνη).

Η ερυθρομυκίνη σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να προκαλέσει:

  • ναυτία και έμετο.
  • δυσλειτουργία του ήπατος.
  • εντερική δυσβολία.
  • δυσφορία;
  • διάρροια

Η χρήση του φαρμάκου αντενδείκνυται:

  • κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.
  • ασθενείς με ηπατική νόσο.
  • με ατομική δυσανεξία στη δραστική ουσία.

Vilprafen

Το φάρμακο "Vilprafen", το οποίο έχει βακτηριοστατική επίδραση στο σώμα του ασθενούς, για τη θεραπεία της ακμής χρησιμοποιείται με τη μορφή δισκίων που περιέχουν 500 ή 1000 mg της δραστικής ουσίας - δαζαμυκίνη.

Προεγγραφή σε ασθενείς ηλικίας άνω των δεκατεσσάρων ετών. Κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο έως τεσσάρων εβδομάδων, η ημερήσια δόση του φαρμάκου είναι 1000 mg (υποθέτοντας διπλή δόση), στη συνέχεια μειώνεται στα 500 mg (η δόση λαμβάνεται μία φορά) και συνεχίζουν να πίνουν δισκία για άλλες οκτώ εβδομάδες. Μασήστε τους δεν χρειάζεται να καθαρίσετε το κατάλληλο καθαρό νερό.

Η λήψη βιλπραφράνης μπορεί να οδηγήσει σε:

  • η εμφάνιση γαστρεντερικών διαταραχών (ναυτία, έμετος, διάρροια).
  • μειώνοντας την αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών (κατά τη στιγμή της θεραπείας συνιστάται να καταφύγετε σε εναλλακτικές μεθόδους αντισύλληψης).
  • αποτυχία του ήπατος.

Θεραπεία με λινκοσαμίδες

Τα αντιβιοτικά για την ακμή, που ανήκουν στην ομάδα των λινκοσαμίδων, στη θεραπευτική πρακτική αντιπροσωπεύονται από ένα φυσικό αντιβιοτικό - λινκομυκίνη και το ημι-συνθετικό ανάλογο κλινδαμυκίνη.

Οι βακτηριοκτόνες και βακτηριοστατικές ιδιότητες τους καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τη συγκέντρωση του φαρμάκου στο σώμα του ασθενούς και από την ευαισθησία της παθογόνου μικροχλωρίδας σε αυτό.

Κλινδαμυκίνη

Το φάρμακο "Κλινδαμυκίνη" στη θεραπεία της ακμής συνταγογραφείται σε κάψουλες που περιέχουν 150 ή 300 mg της δραστικής ουσίας. Η διάρκεια της θεραπείας δεν υπερβαίνει τις δέκα ημέρες. Σε ίσα (ανά έξι ώρες) διαστήματα, ο ασθενής πρέπει να πάρει 150 mg του φαρμάκου.

Για την προστασία των βλεννογόνων της γαστρεντερικής οδού από ερεθισμό συνιστάται είτε να λαμβάνετε κλινδαμυκίνη κατά τη διάρκεια των γευμάτων είτε να πίνετε άφθονο νερό (τουλάχιστον 200 ml) με νερό. Οι παρενέργειες από τη λήψη του φαρμάκου σχετίζονται με γαστρεντερικές διαταραχές και διαταραχές του ήπατος.

  • θειικό μαγνήσιο.
  • ερυθρομυκίνη, βιταμίνες Β,
  • γλυκονικό ασβέστιο.

Λινκομυκίνη

Όταν θεραπεύεται η ακμή με το φάρμακο "Lincomycin", ο ασθενής πρέπει να πάρει 500 mg του φαρμάκου τρεις φορές (τέσσερις φορές σε σοβαρές περιπτώσεις).

Η διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής είναι από επτά έως δέκα ημέρες. Για να βελτιωθεί η βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου, το οποίο δεν υπερβαίνει το 30%, οι δερματολόγοι συνιστούν να μην τρώτε τίποτα σε μία έως δύο ώρες πριν και μετά τη χρήση λινκομυκίνης.

Ποια αντιβιοτικά είναι πιο αποτελεσματικά για αυτή την ασθένεια;

Τα αντιβιοτικά για την ακμή στο πίσω μέρος και το πρόσωπο, που εφαρμόζονται εξωτερικά και αντιπροσωπεύονται από ειδικά πηκτώματα, αλοιφές, λοσιόν και κρέμες, ονομάζονται τοπικά. Οι πιο αποτελεσματικοί και δημοφιλείς είναι:

  • Αλοιφή "Zenerit", που δημιουργήθηκε για τη θεραπεία ήπιων μορφών ακμής και περιέχει αμέσως δύο δραστικές ουσίες που αντιπροσωπεύονται από ερυθρομυκίνη και οξικό ψευδάργυρο. Χάρη στον οξικό ψευδάργυρο, το αντιβιοτικό διεισδύει στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος και τα σημάδια που παραμένουν μετά από ακμή θεραπεύονται πολύ πιο γρήγορα.

  • Gel «Benzamitsin», που δημιουργήθηκε με βάση την ερυθρομυκίνη και βενζοϋλοϋπεροξείδιο βοηθάει στην ομαλοποίηση της λειτουργίας των σμηγματογόνων αδένων, μείωση της λιπαρότητας του δέρματος, καθαρίζει τους πόρους, για να προληφθεί η εμφάνιση των φαγεσώρων. Το φάρμακο έχει σχεδιαστεί για να εξαλείψει την ακμή ήπια έως μέτρια.
  • Αλοιφή "Sintomitsin" - ένα μέσο για την αποτελεσματική καταστροφή της μακράς ωρίμανσης της υποδόριας ακμής.
  • Τα ονόματα των αντιβιοτικών για τη θεραπεία της ακμής, δισκία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εξωτερική χρήση:

    Λαμβάνοντας ένα χάπι, είναι απαραίτητο να το αλέσετε σε μια κατάσταση σκόνης και, αραιώνοντας με μια μικρή ποσότητα βρασμένου νερού, να την μετατρέψετε σε χοντρό πολτό. Οπλισμένοι με έναν αγώνα, η προκύπτουσα ουσία χρησιμοποιείται για σκασίματα ακμής. Μετά την εφαρμογή του φαρμάκου αφήνεται να στεγνώσει εντελώς. Πριν από την εφαρμογή του φαρμάκου, οι προβληματικές περιοχές του δέρματος θα πρέπει να καθαρίζονται και να ξηραίνονται. Συνιστάται να εφαρμόζεται δύο φορές την ημέρα. Η διάρκεια της θεραπείας είναι τουλάχιστον δύο εβδομάδες.

    Κανόνες αντιβιοτικών

    Τα αντιβιοτικά για την ακμή στο πρόσωπο και την πλάτη ισχύουν σύμφωνα με διάφορους κανόνες:

    • Η ένδειξη για το σκοπό τους είναι η παρουσία ακμής (ακμής), η οποία έχει φθάσει στον τρίτο (μέτριο) ή στον τέταρτο (σοβαρό) βαθμό.
    • Κατά τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών φαρμάκων, ένας δερματολόγος πρέπει να λάβει υπόψη το πλήρες φάσμα της αντιβακτηριακής τους δράσης, καθώς η αιτία των φλεγμονωδών διεργασιών στην ακμή δεν είναι μόνο προπιονικά βακτηρίδια.
    • Η μέση διάρκεια μιας θεραπευτικής πορείας είναι συνήθως από ενάμισι έως δύο μήνες. το μέγιστο - έως και δεκαοκτώ εβδομάδες, αλλά εάν είναι απαραίτητο, μπορεί να συνεχιστεί. Η διακοπή της θεραπείας απαγορεύεται αυστηρά.
    • Τα αντιβιοτικά για την ακμή μπορούν να συμπεριληφθούν μόνο στο πρόγραμμα σύνθετης θεραπείας. η μονοθεραπεία δεν θα φέρει αποτελέσματα.
    • Για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας συνιστάται η χρήση αντιβιοτικών σε συνδυασμό με αδαπαλένιο και υπεροξείδιο βενζοϋλίου. Τα ίδια αποτελέσματα στις γυναίκες παρέχουν έναν συνδυασμό αντιβιοτικής θεραπείας με ορμονική θεραπεία. Προκειμένου να μειωθεί η ανθεκτικότητα της παθογόνου μικροχλωρίδας, το βενζοϋλικό υπεροξείδιο συνιστάται στα διαστήματα μεταξύ των διαδρομών των αντιβιοτικών.

    Βίντεο με ρωσική μετάφραση:

    Πότε είναι κατάλληλη η χρήση αντιβιοτικών;

    Τα αντιβιοτικά για την ακμή συνταγογραφούνται μόνο για την ακμή, η οποία έχει φτάσει:

    • Ο τρίτος βαθμός, που χαρακτηρίζεται από την παρουσία στο πρόσωπο, τους ώμους, το στήθος και την πλάτη ενός μεγάλου αριθμού (τουλάχιστον τεσσάρων δωδεκάδων) μεγάλων χελιών διαφόρων ειδών. την παρουσία υπερχείλισης και φλεγμονωδών διεργασιών.

    Αυτό το στάδιο χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση των πρώτων σημείων μετά την ακμή: ουλές και στάσιμα σημεία. Ανεξέλεγκτη, η ακμή επηρεάζει μια περιοχή του σώματος μετά την άλλη. Αν δεν ξεκινήσετε τη θεραπεία σας, μπορείτε όχι μόνο να γίνετε ιδιοκτήτης άσχημων ουλών, αλλά και να διατρέχετε κίνδυνο δηλητηρίασης αίματος.

    • Τέταρτο βαθμό, που συνοδεύεται από τεράστιο αριθμό μεγάλων (τουλάχιστον 5 mm) φλεγμονωδών διηθήσεων, ζωγραφισμένα σε μπλε-μοβ τόνους. συσσωματωμένα χέλια (που αντιπροσωπεύονται από αρκετούς μεγάλους κόμβους που βρίσκονται σε στενή απόσταση, που συνδέονται με συρματόσχοινα). Σημαντικές κύστεις αφήνουν χονδροειδείς ατροφικές ουλές μετά την ανάλυση.

    Υπάρχει αιμορραγία και εξόντωση των προσβεβλημένων περιοχών του σώματος. όταν έρχονται σε επαφή με τα κλινοσκεπάσματα και τα ρούχα (αρκεί μια μικρή τριβή), εμφανίζονται μόνιμες αντοχές της φλεγμονώδους ακμής. Η πλήρης έλλειψη θεραπείας ή ανεπαρκής θεραπεία είναι εξαιρετικά επικίνδυνη όχι μόνο για την ομορφιά της εμφάνισης αλλά και για την ανθρώπινη υγεία.

    Από τα παραπάνω, πρέπει να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η αυτοθεραπεία είναι απαράδεκτη. Η ακμή ανήκει στην κατηγορία σύνθετων δερματολογικών ασθενειών, οι οποίες πρέπει να αντιμετωπίζονται μόνο από ειδικευμένο ειδικό.

    Πριν συνταγογραφήσετε αντιβιοτικά κατά της ακμής στο πρόσωπο, ο δερματολόγος θα κάνει σίγουρα μια σειρά βακτηριολογικών δοκιμασιών που έχουν σχεδιαστεί για τον εντοπισμό των αιτιολογικών παραγόντων της λοίμωξης. Θα εκτιμήσει επίσης τον πιθανό βαθμό καταστροφής τους και τον πιθανό κίνδυνο τέτοιας θεραπείας για την υγεία του ασθενούς.

    Τα κύρια πλεονεκτήματα της χρήσης αντιβιοτικών για δερματικά εξανθήματα:

    • η ικανότητα να επιτυγχάνεται γρήγορα θετικό αποτέλεσμα λόγω της ικανότητάς τους να επιτυγχάνουν το μέγιστο επίπεδο στο αίμα στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα ·
    • μια τεράστια επιλογή μέσων εξωτερικής και εσωτερικής χρήσης, επιτρέποντάς σας να επιλέξετε το πιο αποτελεσματικό φάρμακο και όταν εμφανιστεί μια αλλεργική αντίδραση, αντικαταστήστε το φάρμακο μιας τάξης με μια άλλη.

    Ο κίνδυνος μακροχρόνιας χρήσης αντιβιοτικών φαρμάκων είναι:

    • αυξημένο φορτίο στο ήπαρ.
    • εξασθενίζοντας την άμυνα του σώματος.
    • η πιθανότητα αλλεργικής αντίδρασης.
    • την ικανότητα των βακτηρίων να αναπτύσσουν αντίσταση στα αποτελέσματά τους.

    Ταυτοποίηση και είδη ακμής, ακμής, ακμής

    Προτού γυρίσετε στη συζήτηση σχετικά με τη θεραπεία διαφόρων τύπων ακμής, προσπαθήστε να καταλάβετε την ορολογία:

    • Ο όρος ακμή αναφέρεται σε φλεγμονώδη δερματική ασθένεια που προκαλείται από παθολογικές μεταβολές στις δομές κατακερματισμού που αποτελούνται από τους σμηγματογόνους αδένες και τα τριχοθυλάκια. Ο όρος είναι ένας συλλογικός όρος και χρησιμοποιείται συχνά για να αναφέρεται στην ακμή καθώς και στην ακμή.
    • Η ακμή, που εκπροσωπείται από τα κατακρημνισμένα στοιχεία ή τους μαστούς ακμής, είναι μια ιδιαίτερη εκδήλωση της ακμής (ακμής) που προκαλείται από τη μόλυνση των σμηγματογόνων αδένων.
    • Η ακμή (συχνά αναφέρεται ως ακμή και ακμή), η οποία είναι μια άλλη υποτροπή της παραπάνω ασθένειας ακμής, έχει την εμφάνιση μικρών, φλεγμονωδών φυκιών στην επιφάνεια του δέρματος.
    • Οι κωμωδίδες είναι βύσματα λίπους που αποτελούνται από σωματίδια αποκομμένου επιθηλίου και παχύ σμήγμα, εμποδίζοντας το στόμα των τριχοθυλακίων. Η φλεγμονή των comedones οδηγεί στο σχηματισμό της ακμής.

    Ταξινόμηση

    Η ταξινόμηση, η ομαδοποίηση της ακμής με την παρουσία φλεγμονωδών συμπτωμάτων, σας επιτρέπει να τα διαιρέσετε σε μη φλεγμονώδη και φλεγμονώδη. Τα σπυράκια του πρώτου τύπου παρουσιάζονται:

    • ανοικτές κωμωδίες (μαύρα χέλια ή μαύρες κουκίδες).
    • κλειστές κωμωδίες (λευκά χέλια ή λευκές κουκίδες).

    Η ακμή του δεύτερου (φλεγμονώδους) τύπου παρουσιάζεται:

    • παλμούς (οζίδια);
    • φλύκταινες (φλύκταινες);
    • κύστεις.

    Υπάρχει μια ομάδα δερματικών βλαβών - δερματοπαθειών, που συνοδεύεται από το σχηματισμό akneiformnyh ακμή, ροδόχρους ακμή παρουσιάζεται, εξανθήματα ναρκωτικών, ροδόχρους ακμή, σαρκοείδωση melkouzelkovym πρόσωπο, περιστοματική δερματίτιδα, η φυματίωση του δέρματος. Δεν έχουν καμία σχέση με την ακμή.

    Σύμφωνα με την ταξινόμηση των Kligman και Plevig, η ακμή μπορεί να είναι:

    • παιδιά ·
    • νεανική?
    • ενήλικες ·
    • εξωγενείς.
    • λόγω μηχανικών παραγόντων.

    Αναθέστε τους επαγγελματίες υγείας σας! Κάντε ένα ραντεβού για να δείτε τον καλύτερο γιατρό στην πόλη σας αυτή τη στιγμή!

    Ένας καλός γιατρός είναι ειδικός γενικής ιατρικής ο οποίος, με βάση τα συμπτώματά σας, θα κάνει τη σωστή διάγνωση και θα συνταγογραφήσει αποτελεσματική θεραπεία. Στην ιστοσελίδα μας μπορείτε να επιλέξετε έναν γιατρό από τις καλύτερες κλινικές της Μόσχας, της Αγίας Πετρούπολης, του Καζάν και άλλων πόλεων της Ρωσίας και να λάβετε έκπτωση μέχρι 65% στη ρεσεψιόν.

    * Πατώντας το κουμπί θα σας οδηγήσει σε μια ειδική σελίδα του site με μια φόρμα αναζήτησης και καταγράφει το ειδικό προφίλ που σας ενδιαφέρει.

    Η χρήση αντιβιοτικών στη θεραπεία δερματικών παθήσεων

    Υπάρχει τεράστια ποσότητα δερματολογικών ασθενειών. Μερικά από αυτά είναι εύκολα θεραπευτικά, αλλά υπάρχουν και εκείνα που είναι δύσκολο να πολεμήσουν. Τις περισσότερες φορές προκαλούνται από διάφορους παθογόνους μικροοργανισμούς, έτσι οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν αντιβιοτικά στους ασθενείς τους.

    Ποιες δερματικές παθήσεις χρησιμοποιούν τα αντιβιοτικά;

    Οι δερματολογικές παθολογίες είναι μολυσματικές και μη μολυσματικές. Για να γίνει η σωστή διάγνωση και να προσδιοριστεί η αιτιολογία της νόσου, μόνο ένας ειδικός είναι ικανός, επειδή οι δερματικές παθήσεις μπορούν να προκληθούν από μύκητες, βακτήρια, αλλά συχνά η αιτία των βλαβών στην επιδερμίδα είναι η αντίδραση του οργανισμού σε ένα αλλεργιογόνο. Για να κατανοήσουμε τα αίτια της νόσου και να επιλέξουμε τη σωστή στρατηγική θεραπείας, θα χρειαστεί μια σειρά δοκιμών και μελετών.

    Για να παίρνετε αντιβιοτικά για δερματικές παθήσεις, είναι δυνατή μόνο όπως συνταγογραφείται από έναν γιατρό, αφού τέτοια φάρμακα σκοτώνουν όχι μόνο παθογόνους, αλλά και ευεργετικούς μικροοργανισμούς.

    Οι αντιβακτηριακές ουσίες συνταγογραφούνται για τέτοιες παθήσεις του δέρματος όπως:

    • furunculosis;
    • streptoderma;
    • lupus;
    • έκζεμα.
    • erysipelas;
    • impetigo;
    • επίπεδη κόκκινη λειχήνα?
    • υδραδενίτιδα.
    • σκληρόδερμα και πολλά άλλα.

    Τι πρέπει να θυμόμαστε κατά τη θεραπεία με αντιβιοτικά;

    Αν απαιτείται αντιβιοτική θεραπεία, πρέπει σίγουρα να γνωρίζετε:

    1. Η χρήση αντιβιοτικών χωρίς την παραλαβή από τον θεράποντα ιατρό απαγορεύεται. Αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία σας.
    2. Οι ασθένειες που προκαλούνται από ιούς (γρίπη, έρπης και άλλοι) δεν μπορούν να θεραπευτούν με αντιβακτηριακά φάρμακα. Τέτοια φάρμακα έχουν καταθλιπτική επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα, γεγονός που επιδεινώνει την κατάσταση του ασθενούς.
    3. Τα παθογόνα έχουν την τάση να αναπτύσσουν ανθεκτικότητα στα φάρμακα, επομένως δεν συνιστάται η χρήση αντιβακτηριακών παραγόντων μιας ομάδας για μεγάλο χρονικό διάστημα.
    4. Η θεραπεία με αντιβιοτικά πρέπει να συνοδεύεται από τη χρήση φαρμάκων απευαισθητοποίησης, ειδάλλως μπορεί να υπάρχει κίνδυνος αλλεργιών.
    5. Τα αντιβιοτικά σκοτώνουν όχι μόνο τα παθογόνα, επηρεάζουν δυσμενώς την ωφέλιμη εντερική μικροχλωρίδα, η οποία μπορεί να προκαλέσει δυσβαστορίωση.
    6. Τα αντιβακτηριακά φάρμακα είναι πολύ τοξικά. Μπορούν να συσσωρευτούν σε ζωτικά όργανα (ήπαρ, νεφρό, μυελό των οστών).
    7. Πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία με αντιβιοτικά, θα πρέπει να μελετήσετε προσεκτικά τις οδηγίες.
    8. Στη διαδικασία της θεραπείας δεν μπορεί να αποκλίνει από το σχήμα και τη δοσολογία. Απαγορεύεται η υπέρβαση της ημερήσιας δόσης φαρμάκων. Η πορεία της θεραπείας με αντιβιοτικά, κατά μέσο όρο 5-10 ημέρες.
    9. Συχνά, μετά τη λήψη αντιβακτηριακών φαρμάκων, οι ασθενείς αναπτύσσουν μυκητιακές και μερικές φορές βακτηριακές λοιμώξεις. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το φάρμακο καταστρέφει τη φυσική μικροχλωρίδα του σώματος, και γι 'αυτό οι παθογόνοι μικροοργανισμοί παίρνουν τη θέση των ευεργετικών βακτηρίων.

    Υδραδενίτιδα - αιτίες και συμπτώματα

    Υδροδενίτιδα της νόσου, προκαλούν βακτήρια Staphylococcus aureus. Προκαλούν πυώδη φλεγμονή των αποκριτών αδένων στις μασχάλες, τη βουβωνική χώρα, τον αυχένα. Πιο σπάνια, η ασθένεια εντοπίζεται στον ομφαλό, στις θηλές του μαστού και στον πρωκτό. Στους ανθρώπους, η υδραδενίτιδα είναι γνωστή ως ο μαστός.

    Υπάρχουν περισσότεροι απαρτρινικοί αδένες στο γυναικείο σώμα, έτσι το ποσοστό νοσηρότητας μεταξύ του ασθενέστερου φύλου είναι πολύ υψηλότερο από αυτό των ανδρών. Αυτή η ασθένεια δεν εμφανίζεται στα παιδιά και τους ηλικιωμένους. Αυτό το χαρακτηριστικό οφείλεται στο γεγονός ότι η εργασία των ιδρωτοποιών αδένων ενεργοποιείται εντατικά κατά τη διάρκεια της εφηβείας, και στα γηρατειά η δραστηριότητά τους πεθαίνει.

    Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, περίπου το 80% των ασθενών με υδραδενίτιδα είναι γυναίκες ηλικίας 15 έως 50 ετών.

    Η ασθένεια συνοδεύεται από συμπτώματα:

    • Στο αρχικό στάδιο της νόσου εμφανίζονται στο δέρμα οζίδια με πυκνή δομή. Η εκπαίδευση προκαλεί φαγούρα, και αν τους πιέσετε - τον πόνο.
    • Μετά από αρκετές ημέρες, το μέγεθος των οζιδίων αυξάνεται στα 2 cm και ανεβαίνουν πάνω από το δέρμα. Ο ασθενής αρχίζει να πυρετός, υπάρχουν πονοκέφαλοι και γενική αδυναμία.
    • Στο στάδιο της ωρίμανσης, η πληγείσα περιοχή του σώματος είναι πρησμένη και κόκκινη, και αγγίζοντας είναι πολύ οδυνηρή. Η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται.
    • Εάν η φλεγμονώδης διαδικασία έχει επηρεάσει τα υποδόρια λιπώδη κύτταρα, εμφανίζεται ανάπτυξη κυτταρίτιδας. Με την ήττα των λεμφικών ιστών, η νόσος περιπλέκεται από την λεμφαδενίτιδα.
    • Οι μεγάλες πυώδεις φλεγμονές μπορούν να συγχωνευθούν, γεγονός που συχνά οδηγεί σε μόλυνση του αίματος (σηψαιμία). Αυτή η μορφή της νόσου είναι η πιο σοβαρή.

    Staphylococcus aureus, είναι ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου. Τα βακτήρια εισέρχονται στο σώμα μέσω βλάβης στο δέρμα. Στη συνέχεια, ο μικροοργανισμός διεισδύει τους ιδρωτοποιούς αδένες μέσω του λεμφικού υγρού και των αγωγών αποβολής. Η αναπαραγωγή των βακτηριδίων και η ανάπτυξή τους συμβάλλουν στην εμφάνιση φλεγμονής με πυώδεις σχηματισμούς.

    Αντιβιοτικά για υδραδενίτιδα

    Η υδρεδενίτιδα είναι μια πολύ επικίνδυνη ασθένεια, καθώς η συσσώρευση πύου στους ιστούς μπορεί να οδηγήσει σε σήψη. Στην παραμικρή υποψία της παρουσίας παθολογίας, πρέπει να επισκεφτείτε αμέσως έναν γιατρό.

    Η υδρεδενίτιδα είναι μολυσματική ασθένεια, επομένως τα αντιβιοτικά πρέπει να συμπεριληφθούν στην πορεία της θεραπείας.

    Το ακετονίδιο της τριαμκινολόνης του φαρμάκου παράγεται με τη μορφή ενός ισοτονικού εναιωρήματος. Χρησιμοποιείται για ενέσεις σε οξεία υδραδενίτιδα και σε περίπτωση πυρετού αποστήματος. Το φάρμακο ανήκει στην ομάδα των κορτικοστεροειδών και έχει ισχυρό αντιφλεγμονώδες και αντιισταμινικό αποτέλεσμα, μακράς δράσης.

    Στη χρόνια μορφή της νόσου, αυτά τα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται:

    • τετρακυκλίνη.
    • ερυθρομυκίνη.
    • ristomycin;
    • μονοκυκλίνη.
    • λινκομυκίνη, κλπ.

    Μπορεί ο έρπης των γεννητικών οργάνων να αντιμετωπιστεί με αντιβιοτικά;

    Ο ιός του έρπητα είναι μια αρκετά κοινή μολυσματική ασθένεια. Εκδηλώνεται με τη μορφή εκρήξεων φυσαλίδων στο σώμα, τα χείλη και τα γεννητικά όργανα. Υπάρχουν 2 τύποι ιού (I και II). Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο πρώτος τύπος επηρεάζει τους βλεννογόνους των χειλιών, και ο δεύτερος - τα γεννητικά όργανα. Παρόλο που υπήρχαν περιπτώσεις όπου ο ασθενής είχε εξανθήματα σε διαφορετικά μέρη του σώματος, ταυτόχρονα ανιχνεύθηκε μόνο ένας τύπος ιού.

    Η θέση του έρπητα τύπου II είναι τα γεννητικά όργανα. Στις γυναίκες εμφανίζεται εξάνθημα στα χείλη των γεννητικών οργάνων και στον κόλπο. Κνησμός των προσβεβλημένων περιοχών του βλεννογόνου. Είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστεί και να θεραπευθεί πλήρως η ασθένεια, καθώς τέτοια συμπτώματα μπορεί να είναι ένα σημάδι εντελώς διαφορετικών παθολογιών. Τα ίδια συμπτώματα είναι χαρακτηριστικά:

    • με μυκητιασικές λοιμώξεις (καντιντίαση).
    • με μη ειδική αιδοιοκολπίτιδα.
    • εάν το σώμα επηρεάζεται από σχετικές μικροβιακές λοιμώξεις.

    Ο έρπης είναι εντελώς αθεράπευτος. Η ιδιαιτερότητα του ιού είναι ότι περιέχει DNA και, μετά την είσοδό του στο σώμα, κατακρημνίζεται στα νευρικά κύτταρα και υπάρχει πάντα στον άνθρωπο.

    Στη θεραπεία του έρπητα, βεβαιωθείτε ότι χρησιμοποιείτε αντιιικά φάρμακα:

    Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν λανθασμένα ότι τα αντιβιοτικά θα βοηθήσουν να απαλλαγούν από μια ιογενή λοίμωξη, οπότε αγοράζουν φάρμακα στα ίδια τα φαρμακεία. Στην πραγματικότητα, οι ειδικοί των λοιμωδών νόσων δεν χρησιμοποιούν αντιβακτηριακούς παράγοντες στη θεραπεία των ερπητικών ασθενειών, επειδή δεν είναι αποτελεσματικές με μια τέτοια διάγνωση. Οι εξαιρέσεις είναι περιπτώσεις προσχώρησης δευτερογενούς λοίμωξης, η οποία αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά. Αυτή η θεραπεία περιλαμβάνει μια σειρά φαρμάκων:

    • antivirus;
    • αντιβακτηριακό.
    • ανοσορρυθμιστικά, κ.λπ.

    Η αλοιφή τετρακυκλίνης και το Levomicol είναι αντιβιοτικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για ερπητικές εκρήξεις στη μύτη και στα χείλη. Όμως, τέτοιες αλοιφές δεν χρησιμοποιούνται αν ο έρπης έχει επηρεάσει τις βλεννογόνες του στόματος ή των γεννητικών οργάνων.

    Η αντιβιοτική τετρακυκλίνη συνιστάται να χρησιμοποιείται μόνο στα αρχικά στάδια της νόσου, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο παράγοντας είναι πιο αποτελεσματικός.

    Συναρπαστικές ασθένειες του έρπητα

    Η θεραπεία για τον έρπη μπορεί να περιλαμβάνει αντιβιοτικά, εάν σε κλινικές μελέτες ανιχνεύθηκε μια συν-μόλυνση βακτηριακής φύσης. Αυτές οι ασθένειες περιλαμβάνουν:

    • ασθένειες που προκαλούνται από βακτήρια (γιαρδρίαση, χλαμύδια, αμειβιάση κ.λπ.) ·
    • πυώδεις λοιμώξεις.
    • πνευμονικές παθήσεις: πνευμονία, pleurisy;
    • νεκρωτική και χαλαρή αμυγδαλίτιδα.
    • πυώδη δηλητηρίαση του σώματος.
    • διάφορες παθολογικές καταστάσεις εσωτερικών οργάνων, συνοδευόμενες από βακτηριακές λοιμώξεις.

    Είναι αδύνατο να θεραπευθούν πλήρως οι ερπητικές ασθένειες, αφού ο ιός, μετά την είσοδό του στο σώμα, είναι παρόν σε αυτό καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του. Η θεραπεία αποσκοπεί μόνο στην καταστολή της δραστηριότητας του ιού, για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται αντιιικά φάρμακα. Αν διεξάγεται αντιβακτηριακή θεραπεία, είναι απαραίτητο να ληφθούν ανοσοδιεγερτικά φάρμακα, για να αποκατασταθούν οι προστατευτικές λειτουργίες στο σώμα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα αντιβιοτικά παραβιάζουν τη φυσική μικροχλωρίδα και καταστέλλουν τις ανοσολογικές διαδικασίες.

    Ατοπική δερματίτιδα - συμπτώματα και αιτίες της νόσου

    Η ατοπική δερματίτιδα, στην εποχή μας, έχει γίνει μια αρκετά κοινή ασθένεια, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται σε βρέφη και εφήβους. Αυτή η ασθένεια είναι επίσης γνωστή με άλλα ονόματα: νευροδερματίτιδα ή παιδικό έκζεμα. Τα τελευταία χρόνια, μια τέτοια παθολογία έχει αποκτήσει μεγάλη κλίμακα, αλλά μόνο πριν από 40 χρόνια συναντήθηκε πολύ σπάνια, ειδικά στους ενήλικες. Η νευροδερματίτιδα είναι συνέπεια της γενικής αλλεργιοποίησης του πληθυσμού και της χρήσης μιας τεράστιας ποικιλίας χημικών ουσιών στην καθημερινή ζωή.

    Η ατοπική δερματίτιδα είναι μια μη μεταδοτική, χρόνια δερματική ασθένεια που συνοδεύεται από περιόδους έξαρσης και ύφεσης.

    Στη διαδικασία της παροξύνωσης, ο ασθενής έχει τα ακόλουθα συμπτώματα:

    • στο σώμα, τα χέρια και τα πόδια εμφανίζονται λαμπερές πλάκες στο σώμα.
    • εμφανίζεται σοβαρός κνησμός.
    • το δέρμα είναι ξηρό και ξεφλουδίζει.

    Με μια παθητική πορεία της νόσου, ο ασθενής μπορεί να δοκιμάσει:

    • ρωγμές και ελαφρά απολέπιση στο δέρμα, πίσω από τα αυτιά.
    • cheilitis (κολλημένος στις γωνίες των χειλιών)?
    • στα άνω βλέφαρα, το δέρμα είναι ερυθρωμένο και ελαφρώς νιφάδες.
    • ρωγμή στη μέση του κάτω χείλους.

    Οι αιτίες της νόσου είναι πολύ διαφορετικές. Μπορεί να εμφανιστεί ατοπική δερματίτιδα:

    • λόγω των κληρονομικών χαρακτηριστικών του οργανισμού ·
    • με ακατάλληλη διατροφή.
    • λόγω της νευρικής εξάντλησης και της σταθερής πίεσης.
    • παρουσία αλλεργιών ή βρογχικού άσθματος,
    • λόγω της παρατεταμένης χρήσης ναρκωτικών κ.λπ.

    Φάσεις ατοπικής δερματίτιδας

    Η ασθένεια έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, τα οποία εξαρτώνται από τους παράγοντες ηλικίας, έτσι ώστε οι γιατροί διακρίνουν φυσικά 3 φάσεις:

    • Βρέφος. Τα πρώτα σημάδια της εμφάνισης της παθολογίας εμφανίζονται 1,5-2 μήνες μετά τη γέννηση. Το εξάνθημα αρχικά εμφανίζεται στο πρόσωπο του παιδιού, στο μέτωπο και τα μάγουλα. Με την πάροδο του χρόνου, το εξάνθημα επηρεάζει τα άκρα, τον κορμό και τους γλουτούς.
    • Παιδική Αυτή η φάση επηρεάζει τα παιδιά της ηλικιακής ομάδας από 1,5 έως 14-15 έτη. Στο πρώιμο στάδιο της ατοπικής δερματίτιδας, στο σώμα ενός παιδιού μπορεί να εμφανιστούν οίδημα από κοκκινωπό χρώμα. Οι εξανθήσεις προκαλούν έντονο κνησμό και, λόγω του γρατσουνίσματος στην επιδερμίδα, σχηματίζονται κρούστες. Το εξάνθημα εντοπίζεται στις πτυχές των άκρων (αγκώνες, γόνατα) και επίσης συχνά επηρεάζει το λαιμό, τα χέρια και το θωρακικό τμήμα του σώματος. Μετά από λίγο, τα παιδιά ξεφορτώνουν τα εξανθήματα του δέρματος από τις εκρήξεις και μόνο οι πτυχές του άνω και κάτω άκρου παραμένουν οι πληγείσες περιοχές.
    • Ενήλικες. Τις περισσότερες φορές, η ατοπική δερματίτιδα στον ενήλικο πληθυσμό συνδέεται με κληρονομικούς παράγοντες. Αυτή η φάση περιλαμβάνει τον ενήλικο πληθυσμό και τα παιδιά εφήβων. Τόπος εντοπισμού δερματικού εξανθήματος: αντιβράχιο, λαιμός, θωρακικό, καρπό. Στο πρόσωπο, ένα εξάνθημα επηρεάζει το μέτωπο και την επιδερμίδα γύρω από το στόμα. Ένα εξάνθημα σε όλο το σώμα μπορεί να υποδεικνύει ένα σοβαρό στάδιο της νόσου.

    Μέθοδοι θεραπείας παθολογίας

    Στη θεραπεία της ατοπικής δερματίτιδας, είναι πολύ σημαντικό να ακολουθήσετε τη διατροφή που συνταγογραφείται από τον θεράποντα ιατρό. Η ακατάλληλη διατροφή θα επιδεινώσει την ασθένεια.

    Η πορεία της θεραπείας περιλαμβάνει μια σειρά δραστηριοτήτων:

    1. Αντιισταμινικά. Αλλεργία φάρμακα που αναστέλλουν το αλλεργιογόνο βοηθήσει να ανακουφίσει τον κνησμό. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν: Cetrin, Claritin, Suprastin.
    2. Προϊόντα αποτοξίνωσης. Με τη βοήθεια τέτοιων παρασκευασμάτων καθαρίζεται ο γαστρεντερικός σωλήνας. Τα πιο δημοφιλή φάρμακα είναι: ενεργός άνθρακας, Polysorb, Enterosgel.
    3. Τοπικά αντιβιοτικά. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν αντιμικροβιακή αλοιφή: Ερυθρομυκίνη, Λινκομυκίνη και Celestoderm. Αυτά τα κεφάλαια χρησιμοποιούνται για τον σκοπό της προφύλαξης, προκειμένου να αποφευχθεί η προσθήκη άλλων λοιμώξεων. Ανάλογα με τον βαθμό της νόσου, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει αντιμικροβιακό παράγοντα από του στόματος. Τα αποτελεσματικά αντιβιοτικά είναι: Sumamed, Rovamycin. Ερυθρομυκίνη.
    4. Μη αρμονικά φάρμακα. Οι μη στεροειδείς αλοιφές θεραπεύουν καλά τον επιδερμικό ιστό και αποκαθιστούν την ελαστικότητά τους. Η επιλογή αυτών των κονδυλίων είναι πολύ μεγάλη, επομένως δίνουμε τα ονόματα των πιο γνωστών φαρμάκων: Eplan, Protopik, Fenistil, Naftaderm, κλπ.

    Τα αντιμυκητιασικά είναι αντιμυκητιακά φάρμακα που συνταγογραφούνται για μυκητιασικές λοιμώξεις όταν παρουσιάζουν ατοπική δερματίτιδα. Είναι τόσο για υπαίθρια όσο και για εσωτερική χρήση.

    Οι αντιικοί παράγοντες χρησιμοποιούνται όταν η δευτερογενής μόλυνση προκαλείται από ιό. Τα πιο δημοφιλή φάρμακα αυτής της ομάδας είναι ο Famvir και ο Acyclovir.

    Φάρμακα για δυσβολία. Εάν η θεραπεία συνοδεύεται από την πρόσληψη αντιβακτηριακών παραγόντων, ο ασθενής θα συστήσει φάρμακα (Linex, Lactobacterin), με στόχο την αποκατάσταση ωφέλιμης εντερικής μικροχλωρίδας.

    Κατά τη θεραπεία της ατοπικής δερματίτιδας, συνιστάται να περιοριστεί η επαφή με πιθανό αλλεργιογόνο. Δεν συνιστάται να φορούν κοσμήματα στο σώμα, καθώς η επαφή με αυτά ενισχύει την αλλεργική αντίδραση.

    Η αλλεργική δερματίτιδα είναι αλλεργική στη φύση, επομένως είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι στην κατοικία όπου ζει ο ασθενής υπάρχουν κατοικίδια ζώα ή δέρματα ζώων. Ιδιαίτερα ισχυρό αλλεργιογόνο είναι τα μαλλιά της γάτας, καθώς και τσιντσιλά, ινδικά χοιρίδια. Τα φτερά και τα περιττώματα των πτηνών μπορούν επίσης να επιδεινώσουν την ατοπική δερματίτιδα.

    Η αγωγή με αντιβιοτικά, χωρίς ιατρική συνταγή, είναι πολύ επικίνδυνη για την υγεία. Πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν είναι όλες οι δερματικές παθήσεις, είναι σκόπιμο να παίρνετε αντιβακτηριακούς παράγοντες. Πρώτα απ 'όλα, είναι απαραίτητο να προσδιορίσετε τα αίτια της ασθένειάς σας, να υποβληθείτε σε εξέταση και μόνο όταν η διάγνωση προσδιοριστεί με ακρίβεια, μπορείτε να ξεκινήσετε τη θεραπεία. Και καθώς πολλές δερματικές παθήσεις έχουν παρόμοια συμπτώματα, είναι αδύνατο να διαγνωστεί η ασθένεια από μόνος σας.

    Αντιβιοτική θεραπεία ακμής

    Για τη θεραπεία των εξανθημάτων και της ακμής στο δέρμα, τα κύρια μέτρα είναι οι καλλυντικές μάσκες, οι τρίβες προσώπου, οι ειδικές βιταμίνες, το πλύσιμο με καθαριστικά. Ωστόσο, αυτά τα κεφάλαια δεν έχουν πάντοτε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, επομένως οι άνθρωποι παίρνουν πιο σοβαρά μέτρα. Τα αντιβιοτικά για την ακμή είναι μια ριζοσπαστική μέθοδος για να απαλλαγούμε από την ακμή και την ακμή. Ωστόσο, παρά την αξιοπιστία αυτής της ομάδας κεφαλαίων, οι γιατροί υποστηρίζουν τη σκοπιμότητα τέτοιων μέτρων μεγάλης κλίμακας.

    Οφέλη από τη θεραπεία με αντιβιοτικά

    Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα τέλεια ισορροπημένο, αλλά εύθραυστο σύστημα. Η παραμικρή αποτυχία στο έργο του μπορεί να έχει απρόβλεπτες συνέπειες. Η χρήση αντιβιοτικών για τη θεραπεία της ακμής μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία σας. Το πιο εντυπωσιακό επιχείρημα για τη λήψη τέτοιων φαρμάκων είναι το γεγονός ότι εγγυάται ότι θα βοηθήσουν στην καταπολέμηση της ακμής και της ακμής, ακόμη και στις πιο σοβαρές μορφές δερματικής νόσου. Επιπλέον, τα αντιβιοτικά για την ακμή στο πρόσωπο έχουν και άλλα πλεονεκτήματα:

    • Ένα τεράστιο φάσμα εργαλείων. Υπάρχουν εσωτερικά φάρμακα (ενέσεις, δισκία) και εξωτερική χρήση (λοσιόν, αλοιφές, κρέμες, τζελ). Ένας γιατρός θα σας βοηθήσει να αποφασίσετε για την απαραίτητη μορφή αντιβιοτικής ακμής. Εάν το φάρμακο δεν ταιριάζει, μπορείτε αμέσως να το αλλάξετε σε άλλο.
    • Γρήγορη δράση Για παράδειγμα, τα αντιβιοτικά, τα μακρολίθια, που περιέχονται σε πολλές αλοιφές για τη θεραπεία του δέρματος, μπορούν σε μερικές μέρες να απομακρύνουν εντελώς το εξάνθημα από το πρόσωπο ή το σώμα σε περίπτωση σοβαρών μορφών ακμής.
    • Τα αντιβιοτικά ευρέος φάσματος έχουν μεγάλη επίδραση στο σώμα. Όταν τα λάβετε, μπορείτε να εξαλείψετε άλλους ιούς / λοιμώξεις στο σώμα σας που δεν γνωρίζατε ότι υπήρχαν.

    Αντιβιοτικά για τη θεραπεία της ακμής στο πρόσωπο και το σώμα

    Η λήψη αντιβιοτικών για την ακμή είναι ένας σίγουρος τρόπος για να απαλλαγείτε από τις σοβαρές μορφές ακμής και ακμής από το πρόσωπο και το σώμα. Η θεραπεία με τη χρήση αυτών των εργαλείων βοηθά στην απομάκρυνση της λοίμωξης που προκαλεί το εξάνθημα, αλλά συχνά οδηγεί σε δυσβολία, διακόπτοντας την εντερική μικροχλωρίδα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους είναι αδύνατο να συνταγογραφήσετε ένα φάρμακο μόνοι σας. Μόνο ένας δερματολόγος είναι σε θέση να προσδιορίσει τον επιθυμητό τύπο αντιβιοτικού και να δημιουργήσει ένα κατάλληλο σχήμα. Τα παρασκευάσματα ακμής συνδυάζονται συχνά, για παράδειγμα, συνταγογραφούνται:

    1. Ακμή Κρέμα Zenerit και δισκία Dalacin.
    2. Δισκία με βάση τετρακυκλίνη: Δοξυκυκλίνη, Minocycline ή Unidox και Baziron αντιβιοτική αλοιφή.

    Τα αντιβιοτικά υπό μορφή δισκίων συνταγογραφούνται παρουσία σοβαρών μορφών δερματικών παθήσεων, αν εμφανιστούν εξάνθημα στο κεφάλι, στο στήθος, στην πλάτη ή στους ώμους (είναι δύσκολο να μεταποιηθούν αυτά τα μέρη με αλοιφή). Όταν λαμβάνονται από το στόμα, συχνά συνδυάζονται με τοπικά φάρμακα και ειδικά καλλυντικά moisturizers. Αυτό συμβάλλει στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των αντιβιοτικών, έτσι ώστε τα θετικά αποτελέσματα της θεραπείας να γίνουν αισθητά μέσα σε λίγες μέρες.

    Ποια είναι τα πιο αποτελεσματικά αντιβιοτικά;

    Τα φαρμακεία διαθέτουν δύο ομάδες αντιβιοτικών φαρμάκων: για εσωτερική και τοπική χρήση. Η διαφορά είναι ότι τα πρώτα (δισκία, κάψουλες) λαμβάνονται από το στόμα και έχουν αποτέλεσμα από το εσωτερικό. Τα τοπικά προϊόντα (πηκτές / λοσιόν) εφαρμόζονται απευθείας στις ζώνες εξανθήματος και δρουν στην ακμή και τα σπυράκια από έξω. Ποια μέσα είναι προτιμότερα, ο γιατρός λύνει.

    Εξωτερικά προϊόντα

    Παρακάτω είναι μια λίστα με τα πιο αποτελεσματικά τοπικά παρασκευάσματα για τη θεραπεία δερματικών εξανθημάτων:

    • "Ερυθρομυκίνη" ("Zinerit"). Η αλοιφή ακμής στο πρόσωπο περιέχει οξικό ψευδάργυρο, λόγω του οποίου έχει τη δυνατότητα να διεισδύσει βαθιά κάτω από το δέρμα για να καταπολεμήσει τη λοίμωξη που διεγείρει την εμφάνιση προβλημάτων. Το εργαλείο σταματά την αναπαραγωγή των βακτηρίων, ενεργώντας ως αντισηπτικό και επιταχύνει τη διαδικασία επούλωσης. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται 2-3 φορές την ημέρα.
    • "Κλινδαμυκίνη" και τα ανάλογά της ("Κλιντόβιτ", "Delavit", κλπ.) Αποτελεσματικά καταπολεμά τα προπιονικά βακτήρια, τους σταφυλόκοκκους. Η συμφιλίωση της κρέμας δίνει ένα ορατό αποτέλεσμα μετά από 1-2 μήνες, αλλά η θεραπεία σε ορισμένες περιπτώσεις διαρκεί μέχρι έξι μήνες. Εφαρμόστε μια θεραπεία για την ακμή δύο φορές την ημέρα.
    • Skinoren. Η κρέμα έχει ισχυρή αντιβακτηριακή επίδραση στο δέρμα, έτσι χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της ακμής ή της ακμής. Το φάρμακο βασίζεται στο αζελαϊκό οξύ, λόγω του οποίου έχει την ικανότητα να αναστέλλει την ανάπτυξη και ανάπτυξη μη φυσιολογικών μελανοκυττάρων. Εφαρμόστε μια κρέμα από την ακμή σουτά και το βράδυ σε καθαρισμένο, αποξηραμένο δέρμα.
    • "Differin". Η γέλη ακμής στο πρόσωπο έχει αντιφλεγμονώδη δράση. Το αντιβιοτικό περιέχει ρετινοϊκό οξύ, το οποίο συμβάλλει στην ταχεία επούλωση του δέρματος. Χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία της ακμής, ανά ημέρα επιτρέπεται να το εφαρμόσει μία φορά σε περιοχές δέρματος που έχουν υποστεί βλάβη (δεν τρίβονται). Η πορεία της θεραπείας είναι 3 μήνες.
    • "Curiozin". Διεγείρει την αποκατάσταση, την ανανέωση των κυττάρων του δέρματος. Το πήκτωμα εφαρμόζεται δύο φορές την ημέρα, εφαρμόζοντας ένα λεπτό στρώμα στις πληγείσες περιοχές του προσώπου ή του σώματος. Η διάρκεια της θεραπείας με φάρμακα καθορίζεται από το γιατρό.
    • "Ακυκλοβίρη". Αυτό είναι ένα αποτελεσματικό φάρμακο για τους ιούς, το οποίο δρα σε συγκεκριμένους τύπους παθογόνων ακμής που διεγείρουν την ανάπτυξη του έρπητα. Η χρήση του "Acyclovir" επιτρέπεται τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά. Χρησιμοποιήστε αλοιφή 3-5 φορές την ημέρα μέχρι την πλήρη εξαφάνιση του εξανθήματος.
    • Το Zovirax Η λοσιόν εφαρμόζεται σε καθαρισμένο δέρμα 4-5 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 5 ημέρες. Το φάρμακο έχει κατασταλτική επίδραση στα παθογόνα βακτήρια που διεγείρουν την εμφάνιση ακμής ή ακμής.
    • Sinoflan αλοιφή. Αντιμετωπίζει πολλές παθολογίες του δέρματος, όπως αλλεργικά εξανθήματα, ερυθρότητα λειχήνων, νευροδερματίτιδα, ψωρίαση κλπ. Αξίζει να χρησιμοποιήσετε το φάρμακο για τη θεραπεία του εξανθήματος 3 φορές την ημέρα, τρίβοντας μια μικρή ποσότητα αλοιφής στις κατεστραμμένες περιοχές του δέρματος. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αξίζει να σημειωθεί το συνθετικό ή σφιχτό ρουχισμό (αν το εξάνθημα εντοπιστεί στο σώμα, όχι στο πρόσωπο).

    Πώς τα αντιβιοτικά λειτουργούν κατά της ακμής

    Υπάρχουν πολλοί τρόποι και μέσα για την αντιμετώπιση της ακμής στο πρόσωπο και το σώμα.

    Αλλά εάν είναι εύκολο να αντιμετωπίσετε μεμονωμένες εκρήξεις με τη βοήθεια κοσμητολογικών και λαϊκών φαρμάκων, τότε η σοβαρή, παραμελημένη φλεγμονή δύσκολα μπορεί να θεραπευτεί χωρίς αντιβιοτικά.

    Πώς λειτουργούν τα ναρκωτικά και είναι πάντα αποτελεσματικά; Πώς να εφαρμόσετε αντιβιοτικά για την ακμή στο πρόσωπο; Όλα λεπτομερώς.

    • Όλες οι πληροφορίες στον ιστότοπο είναι μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ!
    • Μόνο ο γιατρός μπορεί να σας παράσχει την ΑΚΡΙΒΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ!
    • Σας παροτρύνουμε να μην κάνετε αυτοθεραπεία, αλλά να εγγραφείτε σε έναν ειδικό!
    • Υγεία σε εσάς και την οικογένειά σας!

    Αιτίες της ακμής

    Τα αίτια της ακμής είναι πολλά.

    Τα πιο συνηθισμένα μεταξύ τους είναι:

    • λιπαρό δέρμα.
    • ορμονικές διαταραχές και προσαρμογές.
    • κακή διατροφή ·
    • υπερβολική έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία ·
    • ασθένειες των πεπτικών, ενδοκρινικών, αναπαραγωγικών συστημάτων ·
    • διαταραχές ανταλλαγής;
    • στρες, συναισθηματικό στρες.
    • σωματική εξάντληση.
    • εξασθενημένη ανοσία και αβιταμίνωση.

    Τα αντιβιοτικά για την ακμή είναι χρήσιμα;

    Ανάλογα με τον αριθμό της ακμής στο πρόσωπο, υπάρχουν τρεις μορφές της πορείας της ακμής:

    • ελαφρώς μαύρα στίγματα και μεμονωμένα εξανθήματα, ο αριθμός τους δεν υπερβαίνει τα 10.
    • μεσαία - στο δέρμα μπορείτε να δείτε από 10 έως 20 φλεγμονή βλάβες?
    • σοβαρή - πολλαπλές κηλίδες και φλύκταινες στο δέρμα (40 ή περισσότερο), σύντηξη φλεγμονωδών στοιχείων σε μεγάλες εστίες.

    Εάν μπορείτε να αντιμετωπίσετε μια ήπια μορφή εξανθημάτων κοσμητολογικές και λαϊκές θεραπείες, στη θεραπεία των μέτριων έως σοβαρών μορφών ακμής χωρίς αντιβιοτικά δεν μπορεί να κάνει.

    • Ωστόσο, τα αντιβιοτικά για την ακμή θα είναι αποτελεσματικά μόνο στο στάδιο που τα παθογόνα βακτήρια αρχίζουν να αναπτύσσονται και να πολλαπλασιάζονται στους αγωγούς των σμηγματογόνων αδένων και των τριχοθυλακίων.
    • Αν το εξάνθημα που συνδέονται με το πεπτικό σύστημα ή τις ενδοκρινικές ασθένειες, μεταβολικές διαταραχές, ο αντιβακτηριδιακός παράγοντας δεν θα αφαιρέσει την αιτία της φλεγμονής στο δέρμα, και λόγω της θεραπείας θα είναι βραχείας διάρκειας.
    • Επίσης, τα αντιβιοτικά δεν θα βοηθήσουν να καθαριστεί το δέρμα από ανοικτές και κλειστές κωμωδικές, άλλα μη φλεγμονώδη στοιχεία.

    Βίντεο: "Θεραπεία της ακμής, ακμή στο πρόσωπο"

    Τι είναι αυτό

    Τα αντιβιοτικά είναι παρασκευάσματα φυσικής (ζωικής, φυτικής) ή μικροβιακής προέλευσης που μπορούν να καταστείλουν την ανάπτυξη και ανάπτυξη ορισμένων τύπων μικροοργανισμών ή να προκαλέσουν το θάνατό τους.

    • Τα φάρμακα διατίθενται σε διάφορες μορφές δοσολογίας για εξωτερική και εσωτερική χρήση.
    • Ανάλογα με τη δομή, τα αντιβιοτικά ταξινομούνται σε διάφορες μεγάλες ομάδες.

    Για εξωτερική χρήση

    Αντιβιοτικά για ακμή για εξωτερική χρήση που παράγονται με τη μορφή πηκτωμάτων, κρεμών, αλοιφών, λοσιόν.

    Αυτά τα εργαλεία χρησιμοποιούνται για την τοπική αντιμετώπιση του φλεγμονώδους δέρματος στο πρόσωπο, την πλάτη και άλλα μέρη του σώματος.

    Περιέχουν κυρίως συστατικά που έχουν βακτηριοστατικό αποτέλεσμα.

    Φωτογραφία: μια αλλεργική αντίδραση στα ναρκωτικά

    Αυτά τα φάρμακα βοηθούν γρήγορα να απαλλαγούμε από την ακμή, αλλά έχουν αρκετά μειονεκτήματα.

    1. Δεν καταστρέφουν εντελώς τα βακτηρίδια, αλλά απλώς καταστέλλουν την αναπαραγωγή τους. Κατά συνέπεια, μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, η ακμή μπορεί να εμφανιστεί ξανά.
    2. Οι τοπικές αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να προκαλέσουν κνησμό, ερυθρότητα, απολέπιση και οίδημα του δέρματος (για την εξάλειψη των δυσάρεων συμπτωμάτων, πρέπει να ληφθεί το Suprastin ή άλλο αντιισταμινικό).
    3. Δρουν καταστροφικά όχι μόνο σε παθογόνους μικροοργανισμούς, αλλά και στην χρήσιμη χλωρίδα, μειώνοντας έτσι τις προστατευτικές λειτουργίες του δέρματος.

    Συχνά συνταγογραφούνται ποσά για το δέρμα με αντιβιοτικά:

    Φωτογραφία: προϊόντα για υπαίθρια χρήση

    • Λοσιόν Zinerit (ερυθρομυκίνη και οξικό ψευδάργυρο).
    • διαλύματα Eriderm (ερυθρομυκίνη), Ζερκαλίνη (κλινδαμυκίνη).
    • πηκτώματα Benzamitsin (ερυθρομυκίνη και υπεροξείδιο του βενζολίου), Izotreksin (ισοτρετινοΐνη, Ερυθρομυκίνη) Klenzit C (αδαπαλένιο, κλινδαμυκίνη)?
    • Κλίντοβιτς κρέμα (κλινδαμυκίνη), Ουκιδίνη (φουσιδικό οξύ).
    • Bactroban αλοιφή (Mupirocin), Levomekol, Ερυθρομυκίνη και Tetracycline αλοιφή.

    Εκτός από τα τελικά φάρμακα μπορούν να εφαρμοστούν εξωτερικά με τη μορφή δισκίων.

    • Γι 'αυτό το αντιβιοτικό δισκίο (αμπικιλλίνη, δοξυκυκλίνη, ερυθρομυκίνη, κλινδαμυκίνη, τετρακυκλίνη) θα πρέπει να σπάζονται προς μία σκόνη.
    • Ανακατεύουμε με λίγο νερό για να κάνουμε μια ιλύ.
    • Το προκύπτον μίγμα εφαρμόζεται διακεκομμένη στις φλεγμονώδεις αλλοιώσεις δύο φορές την ημέρα.

    Ένα άλλο αποτελεσματικό φάρμακο για την ακμή είναι ένα αντιβιοτικό τρίψιμο, η Ασπιρίνη και το Suprastin.

    Το αντιβιοτικό καταστέλλει την παθογόνο χλωρίδα, το Suprastin εξαλείφει τον κνησμό, την ερυθρότητα και το πρήξιμο, η Ασπιρίνη ανακουφίζει καλά τη φλεγμονή.

    • Προετοιμασία: αλέθετε 1 δισκίο παρασκευασμάτων, αραιώστε τη σκόνη με νερό σε μια ζυμώμενη σύσταση.
    • Εφαρμόστε το μείγμα στις φλεγμονώδεις αλλοιώσεις, κάντε μασάζ για μερικά λεπτά, ξεπλύνετε με νερό.
    • Στο δέρμα, εφαρμόστε μια κρέμα για το πρόβλημα του δέρματος.

    Για οικιακή χρήση

    Τα αντιβιοτικά για στοματική χορήγηση παράγονται με τη μορφή δισκίων, καψουλών, σκόνης ή κοκκίων για την παρασκευή εναιωρημάτων.

    Τα φάρμακα δρουν στα βακτήρια με τον ίδιο τρόπο όπως και οι εξωτερικές μορφές δοσολογίας.

    Φωτογραφία: μέσα για στοματική χορήγηση

    Αλλά αν μια αλοιφή ή κρέμα ισχύει μόνο στην φλεγμονή και πρακτικά δεν απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος, οι προετοιμασίες για εσωτερική χρήση έχουν συστημική επίδραση στον οργανισμό, είναι πολύ πιο πιθανό να προκαλέσουν ανεπιθύμητες αντιδράσεις στα εσωτερικά όργανα.

    Η ακμή είναι συνήθως συνταγογραφούμενα αντιβιοτικά των ακόλουθων ομάδων:

    • λινκοσαμίδες (Κλινδαμυκίνη, Λινκαμυκίνη);
    • μακρολίδια (Ερυθρομυκίνη, Αζιθρομυκίνη).
    • τετρακυκλίνες (δοξυκυκλίνη, μεθακυκλίνη, unidox solutab).

    Πώς να ενεργήσετε

    Η πενικιλίνη είναι το πρώτο αντιβιοτικό, το αποτέλεσμα της οποίας μελετήθηκε από τον αγγλικό ερευνητή Αλέξανδρο Φλέμινγκ.

    Τώρα οι φαρμακευτικές ενώσεις που εκκρίνονται από μικροοργανισμούς υφίστανται επεξεργασία από φαρμακευτικές εταιρείες, από τις οποίες παράγονται ημι-συνθετικά αντιβιοτικά, τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα:

    • βακτηριοστατικό (να σταματήσει η ανάπτυξη και η αναπαραγωγή των βακτηρίων).
    • βακτηριοκτόνο (καταστρέφει την παθογόνο χλωρίδα).

    Μέθοδοι θεραπείας

    Οι μέθοδοι θεραπείας της ακμής καθορίζονται από τη σοβαρότητα των φλεγμονωδών διεργασιών στο δέρμα.

    Φωτογραφία: Λεμόνι και μέλι μπορεί να παρασκευαστεί μάσκα

    1. Ήπιος βαθμός Ατομικές κηλίδες, μαύρες κηλίδες ανταποκρίνονται καλά στη φαρμακευτική αγωγή με βάση το υπεροξείδιο του βενζολίου και σαλικυλικό οξύ, εθνικές παράγοντες με αντιμικροβιακή δράση (κρεμμύδι και το σκόρδο, φασκόμηλο, ginseng, Έλαιο Hypericum και buckthorn θάλασσα, δέντρο τσαγιού, λεμόνι μέλι, χαμομήλι, μαντζουράνα, καλέντουλα).
    2. Μεσαίο σχήμα. Η θεραπεία διεξάγεται με εξωτερικά μέσα που βασίζονται στην τετρακυκλίνη, την ερυθρομυκίνη, την κλινδαμυκίνη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συνιστάται ένας συνδυασμός αντιβιοτικών και τοπικών ρετινοειδών.
    3. Σοβαρή φλεγμονή. Η πιο δύσκολη, δύσκολη θεραπεία, μορφή ακμής. Η θεραπεία πραγματοποιείται σε ένα σύμπλεγμα, περιλαμβάνει τη χρήση ρετινοειδών και αντιβιοτικών (με τη μορφή δισκίων, ενέσεων), συνεδρίες φυσιοθεραπείας.

    Φωτογραφία: Η θεραπεία με αντιβακτηριακά φάρμακα μπορεί να συνδυαστεί με τη χρήση ρετινοειδών

    Ποιο είναι το καλύτερο

    Συνδυασμένα παρασκευάσματα κατά της ακμής, τα οποία περιέχουν επιπλέον δραστικά συστατικά εκτός από το αντιβιοτικό και συνεπώς έχουν πολύπλοκη επίδραση στο δέρμα, χαρακτηρίζονται από την υψηλότερη αποτελεσματικότητα.

    Τα ακόλουθα φάρμακα για την ακμή συχνά συνταγογραφούνται και απαιτούνται.

    1. Zenerite. Η λοσιόν με βάση την ερυθρομυκίνη και το οξικό ψευδάργυρο έχει έντονη αντιβακτηριακή, αντιφλεγμονώδη και ξηραντική δράση. Αλλά, όπως έδειξε η πρακτική, μετά τη χρήση του Zinerit, η ακμή μπορεί να εμφανιστεί ξανά σε σύντομο χρονικό διάστημα.
    2. Kinesfar. Ένα φάρμακο που βασίζεται σε ρητινοειδή (τερτιονίνη) και αντιβιοτικό (ερυθρομυκίνη). Το φάρμακο ομαλοποιεί τους σμηγματογόνους αδένες, μειώνει το λιπαρό δέρμα, αναστέλλει τα βακτήρια, ανακουφίζει γρήγορα τον κνησμό και τη φλεγμονή. Ήδη 10 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας, ο αριθμός της πυώδους ακμής μειώνεται κατά ένα τρίτο.
    3. Βενζαμυκίνη. Το φάρμακο περιέχει ερυθρομυκίνη και υπεροξείδιο βενζοϋλίου, έχει έντονο αντιβακτηριακό και αντιφλεγμονώδες αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας μπορεί να εμφανιστεί ξηρό δέρμα και δυσφορία.
    4. Dalatsin-Τ. Αντιμετωπίζει φλεγμονές και πυώδη ακμή, ακμή, κύστεις. Χρησιμοποιείται τόσο ανεξάρτητα όσο και σε συνδυασμό με άλλους εξωτερικούς παράγοντες. Το φάρμακο δεν στεγνώνει το δέρμα, δεν προκαλεί απολέπιση.

    Παρενέργειες

    1. Δυσβακτηρίωση. Όταν χρησιμοποιούνται εσωτερικά, τα αντιβιοτικά έχουν αρνητική επίδραση όχι μόνο στους επιβλαβείς μικροοργανισμούς αλλά και στην ωφέλιμη εντερική χλωρίδα. Ως αποτέλεσμα, αναπτύσσεται δυσβολία, υπάρχουν και άλλες πεπτικές διαταραχές. Επιπλέον, η δυσβαστορίωση αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.
    2. Δυσλειτουργίες του ήπατος. Η λήψη αντιβιοτικών είναι συχνά παραβίαση του ήπατος. Οι τοξίνες δεν απεκκρίνονται σωστά από το σώμα και μειώνεται επίσης η παραγωγή γλυκογόνου. Ως αποτέλεσμα, η λήθαργος και η ευερεθιστότητα αυξάνουν, η όρεξη αυξάνεται.
    3. Αλλεργία. Κνησμός, ξεφλούδισμα, ερυθρότητα και οίδημα του δέρματος συμβαίνουν όταν η εξωτερική χρήση αντιβιοτικών και τα φάρμακα σε δισκία και κάψουλες για εσωτερική χρήση μπορούν να προκαλέσουν γενικές αλλεργικές αντιδράσεις.

    Ερωτήσεις και απαντήσεις

    Γιατί να μην είναι πάντα αποτελεσματική στη θεραπεία του

    Τα αντιβιοτικά μπορεί να μην λειτουργούν εάν επιλέγονται μόνοι τους, χωρίς τη βοήθεια ενός γιατρού.

    Το γεγονός είναι ότι κάθε αντιβιοτικό δρα σε μια συγκεκριμένη ομάδα μικροοργανισμών.

    Και πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία, πρέπει να περάσετε εργαστηριακές εξετάσεις για να προσδιορίσετε τον ακριβή τύπο βακτηρίων που προκαλούν φλεγμονή.

    Και λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο του παθογόνου θα πρέπει να επιλέξετε το κατάλληλο φάρμακο.

    Πώς να απαλλαγείτε από σημάδια ακμής στην πλάτη σας; Μάθετε εδώ.

    Είναι δυνατόν να απαλλαγούμε από την ακμή για πάντα

    Είναι αδύνατο να πούμε πόσο χρόνο θα είναι τα αποτελέσματα της θεραπείας.

    • Όλα εξαρτώνται από τις αιτίες της ακμής και τη σοβαρότητα της φλεγμονής, την επιλογή φαρμάκων και την ευαισθησία του οργανισμού στο συνταγογραφούμενο φάρμακο.
    • Δεν είναι πάντα εφικτό να απαλλαγούμε από βλάβες μόνιμα μετά τη χρήση αντιβιοτικών: στο 30% των περιπτώσεων, το πρόβλημα συνεχίζεται με το χρόνο.
    • Για να μειώσετε τον κίνδυνο επανεμφάνισης εξανθήματος, είναι σημαντικό να φροντίζετε κατάλληλα το δέρμα σας, να το καθαρίζετε τακτικά.

    Τι είναι διαφορετικό από τα αντιμικροβιακά φάρμακα

    Πολλοί αναφέρονται στην ομάδα των αντιβιοτικών όλων των αντιμικροβιακών παραγόντων.

    • Αλλά είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι τα αντιβιοτικά είναι φάρμακα που παράγονται με ημι-συνθετικά μέσα ή ενώσεις που παράγονται από μικροοργανισμούς, φυτά.
    • Πολλά φάρμακα, όπως η Νιτροξολίνη, η Φουραζολιδόνη, η Παλίνη, η Βισεπτόλη, η Φουρακιλίνη, έχουν αντιμικροβιακή δράση και δεν είναι αντιβιοτικά. Αυτά τα μέσα συνθετικής προέλευσης, τα οποία χαρακτηρίζονται από μικρότερο φάσμα δράσης σε σύγκριση με τα αντιβιοτικά, έχουν εκτεταμένο κατάλογο πιθανών παρενεργειών και συχνά τους προκαλούν.

    Τι είναι εθιστικό

    Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, σταδιακά σχηματίζεται αντίσταση σε ένα ή άλλο τύπο αντιβιοτικού σε οποιοδήποτε είδος βακτηρίων.

    Κατά συνέπεια, η καταστροφική επίδραση των φαρμάκων χάνεται, καθίστανται αναποτελεσματικές σε ασθένειες που προκαλούνται από ανθεκτικά είδη παθογόνων.

    Ο εθισμός μπορεί να συμβεί σε συνάρτηση με τη συχνή και ανεξέλεγκτη χρήση αντιβιοτικών, ή ως αποτέλεσμα της διακοπής της πορείας θεραπείας μπροστά από το χρόνο.

    Γιατί να μην διακόψετε τη θεραπεία

    • Αν διακοπεί η πορεία της θεραπείας με ένα αντιβιοτικό, τα βακτηρίδια δεν θα καταστραφούν εντελώς.
    • Ταυτόχρονα, αυτός ο τύπος παθογόνων θα αναπτύξει αντοχή σε αυτό το φάρμακο.

    Ως αποτέλεσμα, δεν θα είναι δυνατό να απαλλαγείτε από την ακμή εντελώς, και όταν επαναλάβετε τη λήψη του φαρμάκου, δεν θα είναι πλέον αποτελεσματική.

    Επιπλέον, εάν η παθογόνος χλωρίδα δεν καταστραφεί εντελώς, οι φλεγμονώδεις διαδικασίες μπορεί να γίνουν χρόνιες.

    Συνέπειες μετά από αυτοθεραπεία

    Η ανεξάρτητη επιλογή ενός αντιβακτηριακού φαρμάκου μπορεί να οδηγήσει στις ακόλουθες συνέπειες:

    • έλλειψη θετικών αποτελεσμάτων θεραπείας (λόγω του γεγονότος ότι ο αντιβακτηριακός παράγοντας επιλέγεται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο συγκεκριμένος τύπος παθογόνου παράγοντα).
    • την ανάπτυξη παρενεργειών (αλλεργίες, πεπτικές διαταραχές, δυσλειτουργίες του ήπατος κ.λπ.) ·
    • ο σχηματισμός αντίστασης στα βακτήρια και η αποτελεσματικότητα της θεραπείας στην επόμενη θεραπεία με αυτό το φάρμακο.
    • εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος, μείωση της ανθεκτικότητας του σώματος σε ιούς και μυκητιακούς μικροοργανισμούς.

    Χρήσιμες συμβουλές

    Προκειμένου τα χάπια και οι εξωτερικοί παράγοντες να είναι αποτελεσματικοί και όχι επιβλαβείς, είναι σημαντικό να ακολουθήσετε μερικές συστάσεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

    1. Να χρησιμοποιείτε φάρμακα μόνο σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.
    2. Μην υπερβαίνετε τη συνταγογραφούμενη δόση, μην αυξάνετε τη συχνότητα χρήσης και τη διάρκεια της θεραπείας, ειδικά όταν παίρνετε αντιβιοτικά μέσα.
    3. Μην διακόπτετε την πορεία θεραπείας, εκτός από περιπτώσεις αλλεργίας.
    4. Πριν από τη χρήση οποιουδήποτε αντιβιοτικού, μελετήστε προσεκτικά τις οδηγίες για το φάρμακο, ειδικά πληροφορίες σχετικά με παρενέργειες και αντενδείξεις.
    5. Σε συνδυασμό με αντιβιοτικά, λαμβάνετε φάρμακα για την ομαλοποίηση της εντερικής χλωρίδας, των αντιμυκητιασικών παραγόντων και των ηπατοπροστατών.

    Αλλά τι να κάνετε για να διατηρήσετε θετικά αποτελέσματα και να αποτρέψετε την επανεμφάνιση της ακμής;

    Φωτογραφίες: τρόφιμα που πρέπει να περιλαμβάνονται στη διατροφή

    Είναι σημαντικό:

    • διορθώστε τη θρεπτική διατροφή (λιγότερα ψήσιμο, γλυκά, λιπαρά, πικάντικα και αλμυρά τρόφιμα, περισσότερα λαχανικά και φρούτα, χόρτα).
    • Επιλέξτε υψηλής ποιότητας καλλυντικά με βάση τον τύπο δέρματος.

    Φωτογραφία: είναι απαραίτητο να εγκαταλείψουμε καλλυντικά χαμηλής ποιότητας

    • Μην κακοποιείτε διακοσμητικά καλλυντικά?
    • Μην αγγίζετε άσκοπα το πρόσωπο με βρώμικα χέρια.
    • φροντίζετε σωστά το δέρμα σας, καθαρίζετε τακτικά.
    • Ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.
    • να εγκαταλείψουν κακές συνήθειες.

    Κριτικές

    Ανασκοπήσεις της θεραπείας ακμής με αντιβιοτικά μπορούν να βρεθούν διαφορετικά.

    Σε μια περίπτωση, τα φάρμακα αντιμετώπισαν αποτελεσματικά το καθήκον τους · σε άλλες, η θεραπεία δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

    Αυτό επιβεβαιώνει και πάλι την ανάγκη για κατάλληλη επιλογή του φαρμάκου.

    Τα αντιβιοτικά είναι ισχυρά φάρμακα για να απαλλαγούμε από την ακμή.

    Πώς να θεραπεύσει την ακμή έφηβος στα αγόρια; Μάθετε εδώ.

    Γιατί εμφανίζεται η ακμή στο έμβολο στις γυναίκες; Διαβάστε εδώ.

    Διαφορετικά, η θεραπεία όχι μόνο δεν θα βοηθήσει, αλλά θα επιδεινώσει επίσης την κατάσταση.